Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności - w wysokości 20% od kwoty wymierzonej grzywny.

 

W razie orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 Kodeksu karnego skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10% od kwoty wymierzonej mu grzywny, nie mniej jednak niż 30 zł.

 

W wypadku, gdy sąd odstąpił od wymierzenia kary, odstąpił od wymierzenia kary i poprzestał na wymierzeniu środka karnego albo zamiast kary zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo poprawczy, oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 30 zł

Koszty sądowe obejmują opłaty i wydatki. Do uiszczenia kosztów sądowych obowiązana jest strona, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, chyba że ustawa stanowi inaczej. Opłaty dzieli się na: stałe, stosunkowe lub podstawowe.

 

  • Opłata stała:
    pobierana jest w sprawach o prawa niemajątkowe oraz we wskazanych w ustawie niektórych sprawach o prawa majątkowe, w jednakowej wysokości, niezależnie od wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia; opłata ta nie może być niższa niż 30 złotych i wyższa niż 10.000 złotych - art. 12 ustawy.

    W sprawach o prawa majątkowe pobiera się od pisma opłatę stałą ustaloną według wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej:

       -  do 500 złotych - w kwocie 30 złotych;
       -  ponad 500 złotych do 1500 złotych - w kwocie 100 złotych;
       -  ponad 1500 złotych do 4000 złotych - w kwocie 200 złotych;
       -  ponad 4000 złotych do 7500 złotych - w kwocie 400 złotych;
       -  ponad 7500 złotych do 10 000 złotych - w kwocie 500 złotych;
       -  ponad 10 000 złotych do 15 000 złotych - w kwocie 750 złotych;
       -  ponad 15 000 złotych do 20 000 złotych - w kwocie 1000 złotych.

    W sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych od strony będącej konsumentem lub osobą fizyczną prowadzącą gospodarstwo rodzinne przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 20 000 złotych pobiera się opłatę stałą w kwocie 1000 złotych. - art.13a ustawy

    W sprawach o roszczenia wynikające z art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 oraz z 2019 r. poz. 60, 235, 730 i 1009) przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 20 000 złotych pobiera się opłatę stałą w kwocie 1000 złotych. - art.13b ustawy

    W sprawach o:

       - usunięcie niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
       - pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
       - zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji

    przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 40 000 złotych pobiera się opłatę stałą w kwocie 2000 złotych - art.13c ustawy.

 

  • Opłata stosunkowa:
    pobierana jest w sprawach o prawa majątkowe przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 20 000 złotych, wynosi ona 5% tej wartości, nie więcej jednak niż 200 000 złotych. - art. 13 ustawy.


    W sprawach o prawa majątkowe dochodzone w postępowaniu grupowym opłata stała lub stosunkowa wynosi połowę opłaty ustalonej zgodnie z art. 13, art. 13a i art. 13b, jednak nie mniej niż 100 złotych i nie więcej niż 200 000   złotych. – art.13d ustawy.

    W sprawach, w których powód przed wytoczeniem powództwa wziął udział w mediacji prowadzonej na podstawie umowy o mediację zgodnie z ustawą z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego lub podjął próbę rozwiązania sporu przez złożenie wniosku o rozpatrzenie sporu przez właściwy sąd polubowny ustanowiony ustawą w celu rozpatrywania sporów konsumenckich albo wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązania sporu konsumenckiego, opłata stała lub stosunkowa od pozwu podlega obniżeniu o dwie trzecie, nie więcej jednak niż o 400 złotych. – art.13e ustawy.

     
  • Opłata podstawowa:
    pobierana jest w sprawach, w których przepisy nie przewidują opłaty stałej, stosunkowej lub tymczasowej; opłata ta wynosi 30 złotych i stanowi minimalną opłatę, którą strona jest obowiązana uiścić od pisma podlegającego opłacie chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisów o opłacie podstawowej nie stosuje się w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz postępowaniu rejestrowym - art. 14 ustawy.

    W sprawie, w której powództwo oddalono na podstawie art. 1911 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, powoda nie obciąża się kosztami sądowymi.

    Jeżeli jednak apelację oddalono na podstawie art. 3911 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, sąd drugiej instancji obciąży powoda opłatą podstawową od pozwu i od apelacji. Jeżeli powód wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, sąd drugiej instancji może mu je przyznać. – art.14a ustawy

Ustawodawca przewiduje trzy możliwości uiszczania opłat sądowych

  • Zapłata może nastąpić przelewem na rachunek bankowy Sądu,
  • Zapłata może nastąpić gotówką w kasie sądu,
  • Zapłata może nastąpić znaczkami opłaty sądowej. Znaczkami wolno uiścić opłatę tylko wtedy, gdy nie przekracza 1500zł.

Opłaty za wydanie odpisu, zaświadczenia, informacji lub wyciągu z Ekspozytury Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych, Krajowego Rejestru Sądowego, Rejestru Zastawów działających przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku można dokonać poprzez: